پلیس فدرال حلقه تقلب را در بازی‌های پوکر Stake بالای منهتن متلاشی کرد

By Mauritz Altikardes

07 آبان 1404

Mauritz Altikardes 07 آبان 1404

Share this article

بازی‌های پوکر تقلبی نیویورک مرتبط با مافیا افشا شد.
افراد مشهوری مانند چانسی بیلاپس بازیکنان را تطمیع می‌کردند.
فناوری پیشرفته تقلب به کلاهبرداران برتری ناعادلانه‌ای می‌دهد.

--۱۲۳--

اگر تا به حال نگران این بوده‌اید که آیا یک بازی خصوصی واقعاً در سطح [رقابت] بوده است یا خیر، آخرین تیترهای نیویورک ممکن است شما را به فکر فرو ببرد.

دادستان‌های فدرال به تازگی اتهاماتی را مطرح کرده‌اند که ادعا می‌کند اعضای مافیای ایتالیایی-آمریکایی، بله، همان مافیا، یک عملیات پوکر ساختگی را در منهتن اداره می‌کردند. از آن نوع بازی‌ها که در آن حتی قبل از اینکه به کارت‌هایتان نگاه کنید، شکست خورده‌اید.

و در یک اتفاق غیرمنتظره، چانسی بیلاپس، مربی NBA، به عنوان یکی از «کارت‌های چهره» مشهوری که برای جذب بازیکنان به این بازی‌های ظاهراً انحصاری استفاده می‌شود، معرفی شد.

چهره‌های مشهور و دست‌های کج

به گفته دفتر دادستانی ایالات متحده در ناحیه شرقی نیویورک، این عملیات شامل چندین خانواده La Cosa Nostra بود و از جایگاه اجتماعی و فناوری برای اجرای بازی‌های زیرزمینی مانند «بازی خیابان لکسینگتون» و «بازی واشنگتن پلیس» استفاده می‌کرد.

ایده چیست؟ افراد مشهور را بیاورید تا بازی‌ها قانونی و جذاب به نظر برسند و سپس با استفاده از شفلرهای تقلبی و سیگنال‌های مخفی، بازیکنان را در پشت صحنه فریب دهید.

سازوکار کلاهبرداری

دادستان‌ها می‌گویند که این روش چگونه کار کرده است:

بُر زننده‌های کارت اصلاح‌شده، دسته کارت‌ها را می‌خواندند و اطلاعات مربوط به ترتیب کارت‌ها را برای شخصی خارج از سایت ارسال می‌کردند.
آن شخص سپس سیگنال‌هایی را به یک «کوارتربک» که در زمین نشسته بود، مخابره می‌کرد - کسی که حرکات را به صورت زنده به هم‌تیمی‌هایش منتقل می‌کرد.
ابزارهای دیگر شامل تلفن‌های همراه جعلی مجهز به اسکنر، سینی‌های تراشه که کارت‌ها را می‌خواندند و حتی عینک یا لنزهای تماسی که علائم نامرئی را نشان می‌دادند، می‌شد.

اساساً، این یک نسخه پوکر از Oceans Eleven بود، فقط جذابیت خیلی کمتری داشت و جنایی‌تر بود.

چطور چنین چیزی ممکن بود؟

نگران‌کننده‌ترین بخش ماجرا این است که این نوع فناوری تقلب کاملاً فرضی نیست. محققان اخیراً نشان داده‌اند که چگونه می‌توان یک دستگاه بر زدن خودکار موجود در بازار (مثلاً Deckmate 2) را با قطعات آماده دستکاری کرد تا ترتیب کارت‌ها را نشان دهد. وقتی پای پول زیادی در میان باشد، این موضوع چندان اطمینان‌بخش نیست.

در بازی‌های خصوصیِ بدون نظارت و با درآمد بالا، که هیچ سیستم دوربینی، هیچ تأیید تجهیزاتی و قطعاً هیچ کارمندی در سالن وجود ندارد، این شرایط ایده‌آلی برای سوءاستفاده است.

این برای بازیکنان چه معنایی دارد...

اگر در بازی‌های خصوصی بازی می‌کنید، این باید یک هشدار باشد. حتی در میان دوستان یا چهره‌های آشنا، وقتی هیچ نظارتی و کنترلی بر تجهیزات وجود ندارد، برای یک گروه کاملاً سازمان‌یافته خیلی راحت است که بدون اینکه شما متوجه شوید، برتری پیدا کنند. استفاده از چهره‌های عمومی مانند بیلاپس تصادفی نبود، بلکه باعث شد این بازی‌ها امن به نظر برسند.

... و اپراتورها

برای افرادی که بازی‌های خصوصی اجرا می‌کنند (یا میزبان بازی‌های خانگی در مقیاس بزرگتر هستند)، این مورد باید باعث تجدید نظر در رویه‌ها شود:

آیا دسته‌ها و شافلرها قابل تأیید هستند؟
آیا دستگاه‌ها در محل بازرسی می‌شوند؟
اگر کسی نتیجه بازی را زیر سوال ببرد، آیا می‌توانید ثابت کنید که بازی منصفانه بوده است؟

سخن آخر

اطلاعات در پوکر همه چیز است و وقتی یک طرف همه چیز را داشته باشد، بازی دیگر یک بازی نیست و کاملاً به چیز دیگری تبدیل می‌شود. چه برای سرگرمی بازی کنید و چه برای شرط‌بندی‌های بالا، ابزارهایی که افراد سر میز می‌آورند مهم است. و گاهی اوقات، آنها منصفانه بازی نمی‌کنند.

حکم

--۱۲۳--

LatesNews

Seeall